Klub Wioślarski „Chorzowianka” (później Śląski Klub Kajakowy „Chorzowianka”)

Na zdjęciu: ulica Wolności w Chorzowie – pocztówka, 1936. Autor nieznany, Biblioteka Narodowa (Polona), domena publiczna.

„Chorzowianka” była klubem urzędników Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie. W marcu 1930 roku poznański „Sport” pisał o jej wycieczce składakami pod Tyńcem. Mimo nazwy klub pływał kajakami.

W 1933 roku należał już do Polskiego Związku Kajakowców, nadal jako Klub Wioślarski „Chorzowianka”. Na liście związku z 1936 roku figurował jako Klub Kajakowy, a dwa lata później jako Śląski Klub Kajakowy. „Sport Wodny” zaznaczał wtedy, że jego członkowie pracowali w zakładach azotowych i byli zajęci przez cały dzień.

W 1930 roku kilku członków przepłynęło na dwóch składakach Wisłą z Mysłowic do Gdyni. Rok później ta sama grupa popłynęła Prutem, Dunajem i Morzem Czarnym do Mamai koło Konstancy, pokonując blisko 1200 km. Wyprawa z Równego do Augustowa w 1933 roku wiodła przez Horyń, Prypeć, Jasiołdę, Kanał Ogińskiego, Szczarę, Niemen i Kanał Augustowski.

Dwie osady „Chorzowianki” – Kolenda z Matternem oraz Sowa z Polaczkiem – zajęły w 1933 roku 10. i 11. miejsce w biegu dwójek składanych na 10 km. Turystyczny stopień „wygi” dostali w klubie Jerzy Hryniewiecki, Andrzej Kolenda, Edward Mattern, Kurt Sowa i Norbert Bednarek.

W tym sezonie klub liczył 37 członków, którzy przepłynęli łącznie 7451 km. Cztery lata później sekcja liczyła 53 członków, miała 18 dwuosobowych składaków turystycznych, żagle i namioty.