Klub Wioślarski „Temida” w Łucku

Na zdjęciu: łodzie Klubu Wioślarskiego „Temida” przy przystani w Łucku, 1930. Autor nieznany, Wikimedia Commons, domena publiczna.

Członkami „Temidy” byli prawie wyłącznie strażnicy więzienni. W maju 1933 roku klub obchodził czterolecie i otwarcie sezonu. Prezes, prokurator Korolko z Zamościa, przysłał depeszę z życzeniami, a na przystani przemawiał Alfred Surmiński, którego „Przegląd Więziennictwa Polskiego” nazywa pierwszym prezesem. Według Wikipedii klub założono w 1930 roku, a pierwszym prezesem był T. Karolko, prezes sądu.

Protektorem klubu był Michał Lorentowicz, dyrektor Departamentu Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości, który sfinansował dwuosobową łódź sportową. Na maszcie „Temidy” zawisła pierwsza w Łucku bandera Związku Kajakowców. Według Wikipedii pierwsza łódź klubu, „Złota strzała”, powstała w warsztatach więziennych, a przystań nad Styrem stanęła w 1931 roku.

W 1935 roku klub rozszerzył przystań i zbudował sześć nowych łodzi własnego typu. Tego samego roku zajął kilka pierwszych miejsc w mistrzostwach Wołynia, a na Święcie Morza dostał model krążownika „Burza” za łódź udekorowaną jak hydroplan. Nowym prezesem został prokurator H. Biernacki, wiceprezesem naczelnik więzienia Ernest Nowakowski.

W Łucku działał wtedy komitet międzyklubowy, który tworzyły Towarzystwo Wioślarskie, „Temida” i Wojskowy Klub Wioślarski. Według Wikipedii działalność „Temidy” przerwała wojna.