Klub Wioślarski w Gdańsku (Polski Klub Wioślarski)

Na zdjęciu: członkowie Polskiego Klubu Wioślarskiego w Gdańsku przy klubowej przystani na Polskim Haku, około 1930. Autor nieznany, Biblioteka Gdańska PAN, domena publiczna.

Stanisław Sławski, prawnik z Poznania, który przyjechał do Gdańska jako delegat resortu sprawiedliwości, rzucił w 1921 roku pomysł polskiego klubu wioślarskiego w Wolnym Mieście. 8 maja 1922 roku w siedzibie Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych zawiązał się komitet organizacyjny, a Sławski został prezesem. Był to pierwszy polski klub sportowy w Wolnym Mieście Gdańsku.

Przystań otwarto 9 sierpnia 1924 roku na wydzierżawionym skrawku Polskiego Haka, od strony Martwej Wisły. Poświęcono wtedy pięć łodzi: „Jaskółkę”, „Prezydenta”, „Ministra”, „Gdańsk” i „Kraków”. Studenci jechali tu z Politechniki we Wrzeszczu tramwajem albo pociągiem 45 minut w jedną stronę. Klub przyjmował też wycieczki spływające Wisłą do morza. Michał Lipawski, który dopłynął na Polski Hak kajakiem, opisał w 1930 roku szereg opuszczonych baraków na cyplu, przypominających wymarłe miasto. Łodzie zostawił w hali klubu.

Gdańskie władze nie ułatwiały klubowi życia. W 1926 roku Senat Wolnego Miasta zakazał umieszczania herbu Gdańska w klubowym godle. Polscy wioślarze nie mieli dostępu do toru na Martwej Wiśle. Od 1938 roku ich regaty odbywały się w asyście policji. Na uroczystości w klubie w 1926 roku Jakub Klonowski wzniósł toast za współpracę wioślarzy polskich i niemieckich. Odpowiedzieli mu senator Janson z klubu „Victoria” i Claassen, prezes Danziger Ruder-Verein.

Pierwsze zwycięstwo czwórka klubu odniosła w sierpniu 1925 roku na regatach ogólnopolskich w Bydgoszczy. Jesienią tego roku Sławski wyjechał z Gdańska. Klubem kierowali potem kolejno komandor podporucznik Borys Mohuczy, inżynier Ignacy Czerniewski i Józef Weyers. Prasa z 1926 roku nazywa prezesem także Stefana Grabskiego.

Dzierżawa na Polskim Haku skończyła się w 1931 roku. W czerwcu 1934 roku klub otworzył nowy drewniany dom nad kanałem Motławy, przy dawnej Steindamm, dziś ulicy Kamienna Grobla. Przed wojną klub liczył 112 członków.

We wrześniu 1939 roku Niemcy przejęli mienie klubu i aresztowali część działaczy. Co najmniej 38 członków zginęło w czasie wojny. Stanisław Sławski zmarł 9 marca 1943 roku w Auschwitz. Drewniany dom przy Kamiennej Grobli nie przetrwał wojny. Według Wikipedii wioślarze po wojnie otworzyli sekcję w klubie „Gedania”, z której wyrosło działające dziś Gdańskie Towarzystwo Wioślarskie „Gedania”.