Klub Wioślarski w Toruniu (Toruński Klub Wioślarski)

Na zdjęciu: Bulwar Filadelfijski nad Wisłą w Toruniu, w głębi most, 1928. Fot. Henryk Poddębski, szukajwarchiwach.gov.pl, domena publiczna.

Klub Wioślarski w Toruniu powstał w 1920 roku jako polska odpowiedź na niemiecki Ruder-Verein „Thorn”, działający w mieście od 1891 roku. W 1923 roku prasa sportowa pisała o nim jeszcze jako o młodym klubie. Rok później to toruńscy wioślarze zainicjowali w mieście zbiórkę na Fundusz Olimpijski. W 1925 roku prezesem był Jan Turek, naczelnikiem przystani Telesfor Pułkowski, wioślarz startujący w regatach jeszcze przed I wojną.

Łodzie długo stały w szopie. W czerwcu 1925 roku podniesiono flagę i położono kamień węgielny pod nową przystań, w 1926 roku klub zaczął budować dom klubowy nad Wisłą. Kronika związku zaliczała tę przystań do najładniejszych w Polsce i odnotowywała, że przyjmuje każdą wycieczkę płynącą Wisłą. W 1927 roku ćwiczyły tu także osady szkoły handlowej, seminarium nauczycielskiego i gimnazjum.

Najlepszym zawodnikiem klubu był Wiktor Barwicki, jego naczelnik i jedynkarz. W 1928 roku został mistrzem Polski na jedynce, rok później z Pułkowskim w dwójce podwójnej. Według Wikipedii był potem burmistrzem Chełmży i od 1936 roku prezesem Chełmżyńskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

W 1933 roku klub urządził regaty w ramach obchodów 700-lecia Torunia. Przypłynęło osiem klubów. Ostatni znany statut klubu wydano drukiem w 1938 roku.