Oddział Ligi Morskiej i Rzecznej (Kolonialnej) w Białymstoku – przystań w Szelachowskiem

Na zdjęciu: śródmieście Białegostoku, 1928. Fot. Henryk Poddębski, Biblioteka Główna Politechniki Warszawskiej, domena publiczna.

Łódź wiosłowo-żaglowa wyruszyła do Gdyni 12 lipca 1930 roku z przystani białostockiego oddziału Ligi Morskiej i Rzecznej we wsi Szelachowskie nad Supraślą, 6 km od Białegostoku. Do przystani Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego dotarła 25 lipca. „Dziennik Białostocki” pisał, że płynięto „wiosłami lub ciągnąc łódź na lince”.

Załoga pokonała do Warszawy 404 km pod prąd: Supraślą, Narwią, Bugiem i Wisłą, przez Tykocin, Wiznę, Nowogród, Łomżę, Ostrołękę, Różan, Serock i Modlin. Najtrudniejszy był odcinek z Modlina do Warszawy, pod prąd Wisły. Łódź miała słabą konstrukcję, więc przed falami powodowanymi przez statki wioślarze uciekali do brzegu.

Relację przysłał redakcji „Dziennika Białostockiego” bosman W. Tydelski. Z Warszawy załoga zamierzała płynąć dalej, do Torunia i Bydgoszczy.

W maju 1932 roku ta sama gazeta zapowiadała na przystani w Szelachowskiem otwarcie sezonu żeglarsko-wioślarskiego oddziału. Zarząd oddziału uruchomił autobus z Rynku Kościuszki do przystani. Przejazd w obie strony kosztował złotówkę.