Wojskowy Klub Wioślarski „Grodno” (sekcja wioślarska WKS Grodno)

Na zdjęciu: osada kobieca WKS Grodno podczas wioślarskich mistrzostw Polski w Brdyujściu, 1934. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Klub założyło w 1923 roku kilku oficerów dowództwa okręgu korpusu w Grodnie. Źródła podają dwie daty pierwszego zebrania: 16 lutego i 23 marca. Na czele stanął płk dr Wacław Szreders, lekarz, szef sanitarny okręgu, który wcześniej 18 lat spędził na morzach. Klub nazywał się najpierw „Niemen”, potem „Grodno”.

W czerwcu 1923 roku po Niemnie pływały trzy świeżo ochrzczone łodzie z czerwono-białymi chorągiewkami. Pod koniec sezonu klub miał 94 członków i osiem łodzi, rok później 214 członków. W 1924 roku kapitan Ryszard Wierzbowski postawił murowany hangar, a klub urządził warsztaty i sam budował łodzie.

Szreders skarżył się w 1926 roku, że „ludziska boją się swojej niemeńskiej wody”, bo Niemen ma kamieniste dno i wartki prąd. O początkach wioślarstwa kobiet w klubie pisano, że panie z początku niechętnie patrzyły na golasów. Szreders założył filie klubu w Druskienikach, Jeziorach i Suwałkach.

W 1923 roku osada klubu popłynęła w 12 dni z Grodna Niemnem, Kanałem Augustowskim, Biebrzą i Narwią do Warszawy. W 1924 roku wioślarze z Grodna, w łodzi na osiem krótkich wioseł, przepłynęli w 18 dni z Krakowa przez Warszawę, Toruń i Gdańsk do Gdyni. Dotarli tam przed zmierzchem, jako pierwsza osada, która po odzyskaniu dostępu do morza przepłynęła wiślany szlak od Krakowa. Osada warszawskiej „Wisły” przypłynęła nazajutrz o świcie.

W 1927 roku księżna Drucka-Lubecka ofiarowała klubowi 5 tysięcy metrów kwadratowych w Poniemuniu na plażę. Prezesem po Szredersie został płk Sawicki. Od 1930 roku klub urządzał co roku regaty propagandowe na Niemnie, a jego przystań stała za mostem kolejowym. W 1930 roku jedynki pań wygrała Irena Kieśkiewiczówna.

W 1937 roku „Sport Wodny” pisał o zastoju wioślarstwa w Grodnie po wyjeździe kapitana T. Linka.