Nie zostawiaj śladu na wodzie

Na rzece jesteśmy gośćmi. Woda to dom bobrów, ptaków i ryb, a spora część polskich szlaków biegnie przez parki, rezerwaty i obszary Natura 2000. Zostaw rzekę w takim stanie, w jakim ją zastałeś, żeby było dokąd wracać.

Zabierz wszystko, co przywiozłeś

Najprostsza zasada i najważniejsza: żaden śmieć nie zostaje na brzegu ani w wodzie. Dotyczy to także rzeczy pozornie „naturalnych” – skórki czy ogryzki rozkładają się długo i nie należą do tego krajobrazu. Weź worek na odpadki i wywieź wszystko tam, gdzie jest kosz. Przy okazji: im mniej jednorazowego plastiku spakujesz, tym mniej może wypaść za burtę.

Cisza to część krajobrazu

Głośna muzyka płoszy zwierzęta i psuje spływ innym. Szczególnie wiosną i wczesnym latem, w sezonie lęgowym, trzymaj dystans od trzcinowisk, wysp i ptasich kolonii; nie podpływaj do gniazd. Najwięcej zobaczysz i tak wtedy, gdy jesteś cicho.

Biwakuj i rozpalaj ogień tam, gdzie wolno

Wysiadaj i nocuj w miejscach do tego przeznaczonych – na polach namiotowych, przystaniach i stanicach. Jeśli nocujesz „na dziko”, unikaj miejsc lęgowych. A jeśli płyniesz przez las, sprawdź Zanocuj w lesie – program Lasów Państwowych, który pomoże wybrać dogodne i bezpieczne miejsce. Ognisko rozpalaj tylko tam, gdzie jest to wyraźnie dozwolone: w lasach i w ich pobliżu obowiązuje zakaz rozpalania ognia poza wyznaczonymi punktami.

Mydło i toaleta – z dala od wody

Nawet „ekologiczne” mydło i pasta obciążają rzekę, więc myj się i zmywaj naczynia z dala od brzegu, wylewając wodę na ziemię, nie do nurtu. Potrzeby fizjologiczne załatwiaj z dala od wody i szlaku – warto mieć w bagażu małą saperkę i zakopać po sobie ślady, żeby nic nie zostało na powierzchni. To drobiazgi, które przy setkach kajakarzy w sezonie robią realną różnicę dla czystości wody.

Nie przenoś obcych gatunków

Kajak i sprzęt potrafią przewieźć z akwenu na akwen to, czego tam nie było: małże, glony i nasiona roślin, w tym gatunki inwazyjne. Dlatego między spływami na różnych rzekach warto opłukać i dobrze wysuszyć łódź oraz buty. Uważaj też, żeby nie roznosić parzącego barszczu Sosnowskiego, który rośnie nad niektórymi rzekami (m.in. dolna Łyna).

Rzeka lubi być rzeką

Zwalone drzewa, meandry i rozlewiska to nie bałagan, tylko siedliska – właśnie w nich mieszka najwięcej życia. Nie „porządkuj” koryta na siłę i nie skracaj sobie drogi przez chronione szuwary. Największą wartością dzikich rzek, takich jak Biebrza, jest to, że pozostały dzikie.

Zostaw brzeg czystszy, niż go zastałeś

Jeśli po drodze trafisz na cudzy śmieć i masz gdzie go schować – zabierz go ze sobą. Drobne nawyki, które nic nie kosztują, decydują o tym, czy nasze rzeki zostaną czyste, różnorodne i pełne życia. Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w pozostałych poradnikach.

← Wszystkie poradniki