Klub Wioślarski Barcin

Na zdjęciu: Noteć w Barcinie, widok z mostu, 2018. Fot. Pit1233, Wikimedia Commons, CC0.

Klub Wioślarski z Barcina zgłosił się w 1933 roku do mistrzostw Polski. O regatach w Bydgoszczy „Sport Wodny” napisał, że barciński klub i bydgoski „Gryf” „zadowoliły się bardzo skromnemi zgłoszeniami”. Na regatach w Kruszwicy klub zdobył jeden punkt. W 1934 roku na regatach na Gople zgłosił osadę do jednego biegu. W 1936 roku figurował na liście związku.

W 1933 roku w Kruszwicy czwórka z Barcina zajęła drugie miejsce w biegu czwórek półwyścigowych, z czasem 7 minut i 36 sekund, za bydgoskim „Gryfem”. W jednym z biegów złamała wiosło. Wśród siedmiu stowarzyszeń startujących w tych regatach były też BTW, Kolejowy Klub Wioślarski i towarzystwo z Włocławka. „Sport Wodny” stawiał wtedy Barcin i Kruszwicę za przykład małych miast nad wodą, w których mogą działać kluby wioślarskie.

29 lipca 1934 roku, podczas drugich regat propagandowych na Gople, czwórka z Barcina wygrała bieg czwórek półwyścigowych. Płynęli w niej S. Wierzchosławski, M. Dańkowski, A. Tomczak i F. Morowy, a sternikiem był Z. Sudecki. Tego samego roku w Bydgoszczy klub wygrał bieg czwórek nowicjuszy zastrzeżony dla towarzystw założonych w ostatnich pięciu latach. W klasyfikacji związku na kolejny sezon jako nowicjuszy na wiosła długie zapisano czterech Barcinian: Mieczysława Dańkowskiego, Feliksa Mazanego, Stefana Wierzchosławskiego i Antoniego Tomczaka.

Na regaty w Kruszwicy w sierpniu 1935 roku z Barcina przypłynął statek pełen widzów. Holował krypę dla tych, którzy się na nim nie zmieścili.