Klub Wioślarski „Gryf”

Na zdjęciu: Brda w Bydgoszczy, pocztówka, 1918–1939. Autor nieznany, Biblioteka Narodowa (Polona), domena publiczna.

Klub założyli działacze, którzy po rozłamie w 1924 roku odeszli z Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Według Wikipedii „Gryf” powstał 16 lutego 1925 roku. Pierwszego prezesa źródła podają różnie: kronika związku wymienia Reszkę i naczelnika Zamiarę, Wikipedia Teofila Roszaka. Od 1927 roku prezesem był St. Tyborski, pod którego „sprężystemi rządami”, jak pisała kronika, klub rozwijał się znakomicie.

W maju 1929 roku otwarto przystań z wejściem od ulicy Karmelickiej. Korzystali z niej też uczniowie Gimnazjalnego Klubu Wioślarskiego „Kopernik” i sekcja Seminarium Nauczycielskiego. Według Wikipedii klub miał wtedy ponad 300 członków, w czasie kryzysu, w 1934 roku, już tylko 94. Więcej pływał turystycznie niż w regatach.

Wikipedia opisuje wyprawę z 1931 roku: Adolf Stenak, Albert Kostrzewa i Edwin Malak przepłynęli około 3000 km. Popłynęli z Bydgoszczy przez Toruń do Brześcia, Kanałem Królewskim do Pińska, Kanałem Ogińskiego i Augustowskim do Łomży, stamtąd przez Warszawę i Włocławek z powrotem.

Klub miał oddział pływacki, czytelnię, bibliotekę, kręgielnię, kółko śpiewacze i sekcję sportów zimowych. Przed regatami zawodnicy ślubowali na ręce prezesa. Klubowi poeci pisali pieśni. Na dziesięciolecie, w maju 1935 roku, w restauracji „Pod Lwem” poświęcono sztandar i wbijano pamiątkowe gwoździe. Prezesem był wtedy dr St. Jeżewski.

Według Wikipedii w 1938 roku klub szukał nowej siedziby, bo przystań miała zniknąć przy przebudowie ulicy Focha i placu Teatralnego. Rozebrano ją wiosną 1939 roku. Działalność klubu zakończyła wojna.