Sekcja Wioślarska Akademickiego Związku Sportowego w Wilnie (AZS Wilno)

Na zdjęciu: czwórka ze sternikiem AZS Wilno, 1929. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Sekcja wioślarska Akademickiego Związku Sportowego w Wilnie zaczęła pływać w 1923 roku na łodziach Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Kierowali nią prawnik prof. Jerzy Lande i astronom dr Stanisław Szeligowski. Już tego samego roku czwórka klepkowa ze sternikiem Szeligowskim zdobyła mistrzostwo Wilna. Hangar stanął w 1925 roku, a 13 czerwca 1926 roku sekcja otworzyła przystań nad Wilią przy ulicy Kościuszki.

W 1930 roku czwórka AZS wygrała w Grodnie mistrzostwo miasta. Historyk sportu Tomaszewski pisze, że wiosłował w niej Lech Beynar, później znany jako Paweł Jasienica, który rok później odpowiadał za sekcję. Relacja „Sportu Wodnego” wymienia w osadzie mistrzowskiej Jarosława Niecieckiego, Jerzego Kepla, Tadeusza Bobrowskiego i Donata Jasieńskiego.

Jerzy Kepel wygrał w 1934 roku jedynki na regatach w Rydze, gdzie osady AZS zdobyły dwa pierwsze miejsca i jedno drugie, a prasa łotewska i niemiecka pisała o nich bardzo przychylnie. Sekcja nie miała wtedy własnej łodzi dla skifisty, Kepel wiosłował na pożyczonych. Od 1936 roku startował w Budapeszcie i w barwach AZS Warszawa, dwa razy wygrał mistrzostwo Sekwany w Paryżu. Według Wikipedii po 1939 roku Sowieci aresztowali go i skazali na łagier pod Norylskiem, gdzie zaginął.

W 1937 roku sekcja przeniosła się do ośrodka sportów wodnych w Żydziszkach nad Jeziorem Trockim. W 1939 roku jedynki pań na regatach wileńskich wygrała Maria Kepel, o 20 długości przed zawodniczką z Grodna.

Według Wikipedii sekcja przestała działać w 1939 roku. Szeligowski przeniósł się w 1945 roku z wileńskimi profesorami do Torunia.