Na zdjęciu: Wilia i Góra Zamkowa w Wilnie, pocztówka, 1896. Fot. Stanisław Filibert Fleury, Biblioteka Narodowa (Polona), domena publiczna.

W 1908 roku wileńscy wioślarze założyli Koło Miłośników Wioślarstwa, według Wikipedii rok wcześniej. Władze rosyjskie kategorycznie odmówiły kołu rejestracji, więc przez 11 lat wioślarze działali pod opieką polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Według Wikipedii pierwszym prezesem był przedsiębiorca Feliks Zawadzki, a pierwszą przystań, nad Wilią przy ujściu Wilejki, otwarto w 1912 roku.

Według tego samego źródła w czasie I wojny wioślarze rozebrali sprzęt i ukryli go przed Niemcami. 7 marca 1920 roku z sekcji wioślarskiej Sokoła powstało samodzielne Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie, najdalej na północ wysunięta placówka związku. W 1925 roku miało 114 członków, a prezesem był dr Kazimierz Dmochowski.

W maju 1925 roku, na otwarciu przystani, ochrzczono łódź żaglową. Rodzicami chrzestnymi byli delegat rządu Władysław Raczkiewicz i pani Staszewska. Tego roku architekt Genello zaprojektował nową przystań i stały lokal towarzystwa. Nowe kluby wojskowe, zanim zbudowały własne przystanie, korzystały z gościnności towarzystwa. Jego warsztaty budowały łodzie.

W 1935 roku czwórka pań, Hermanowiczówna, Bobrowska i dwie siostry Simonajcówny, była według „Sportu Wodnego” bezkonkurencyjna w Polsce na czwórkach półwyścigowych. 29 czerwca tego roku towarzystwo obchodziło 25-lecie. Wioślarze w mundurach złożyli wieńce przy urnie z sercem Piłsudskiego i na Grobie Nieznanego Żołnierza, po nabożeństwie w Kościele Świętego Kazimierza.

Według Wikipedii towarzystwo miało też sekcje narciarską, pływacką i żeglarską. Działalność przerwała wojna.

Źródła

Ten wpis przygotowaliśmy na podstawie 13 źródeł.

Bądźmy w kontakcie

Widzisz błąd albo masz zdjęcie, kronikę, wspomnienie? Napisz na adres czesc@stanwody.org.

Lubisz odkrywać nowe miejsca?

Zamów newsletter, a raz lub dwa razy w miesiącu dostaniesz na maila Magazyn Stan Wody, pełen opowieści i inspiracji.