Wojskowy Klub Sportowy „Pogoń” w Wilnie – sekcja wioślarska

Na zdjęciu: zwycięska czwórka WKS Pogoń Wilno na Jeziorze Trockim, 1931. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Sekcję wioślarską wojskowej „Pogoni” założyli w 1922 roku kpt. Stetkiewicz i por. Ostrowski. Przez pierwsze dwa lata korzystała z przystani Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Już w pierwszym sezonie jej osady zdobyły mistrzostwo armii w czwórce ze sternikiem i w dwójce podwójnej.

W 1924 roku, dzięki staraniom gen. Stefana Dąb-Biernackiego, sekcja zbudowała własną przystań nad Wilią, założyła warsztat i kupiła łodzie. Cztery lata później postawiła żelbetowy hangar. Pływano na wycieczki na jezioro Narocz i Dryświaty. W 1925 roku klub miał 94 członków.

Kronika związku z 1930 roku zauważa, że sekcja wiele traci przez ciągłe przenoszenie oficerów, którzy nie mogą dłużej pracować dla klubu. Na regaty w Trokach w 1932 roku „Pogoń” zgłosiła sześć osad i 18 zawodników. Według „Sportu Wodnego” „wyszła z pustemi rękami, ale z najlepszemi nadziejami na przyszłość, opartemi na posiadaniu ślicznej siedziby”.

W czerwcu 1933 roku sekcję połączono z dwoma innymi wojskowymi klubami wileńskimi, saperów i artylerii ciężkiej. Powstał z nich WKS „Śmigły”.