Wojskowy Klub Sportowy – sekcja wioślarska

Na zdjęciu: most kamienny i Szkoła Przemysłowa w Bydgoszczy, pocztówka, 1918–1939. Autor nieznany, Biblioteka Narodowa (Polona), domena publiczna.

Przystań Wojskowego Klubu Sportowego na Wyspie Młyńskiej zaczęto budować, według Wikipedii, w czerwcu 1936 roku. Gen. Wiktor Thommée przekazał na ten cel materiały i żołnierzy. K. Mrozik podaje, że budowę przy ulicy Tamka (Mennica) zakończono w 1937 roku. Klub stawiał, jak pisze Wikipedia za Mrozikiem, na wioślarstwo masowe i turystyczne, a nie wyczynowe.

Po wojnie z przystani korzystał Wojskowy Klub Sportowy „Zawisza”. Według Wikipedii w latach 2010–2012 powstała tam nowa przystań. Wikipedia podaje także rok 1933 jako datę założenia „Wojskowego Klubu Wioślarskiego”.

Projekt przystani przygotował ppor. rezerwy Misterek. Oficerowie opodatkowali się na budowę, a Zarząd Miejski doprowadził wodę i światło – tak jej powstanie opisuje Wikipedia za Mrozikiem. W głównym budynku, z tarasem i balkonem, mieściły się hangary na 6 łodzi, 7 żaglówek i 43 kajaki. Przy budynku znajdowały się pomosty na Brdę i Młynówkę.

Przystań przy ulicy Tamka poświęcono i otwarto w niedzielę poprzedzającą 26 lipca 1937 roku. Przyjechali dowódca okręgu gen. Wiktor Thommée, dowódca garnizonu gen. Grzmot-Skotnicki, starosta Suski i wiceprezydent inż. Nawrowski. Prezes klubu płk Albin Skroczyński dziękował generałowi za materiał budowlany i robotników. Uroczystość zakończyła defilada łodzi.

Klub miał także sekcję żeglarską. W tym samym roku jego jacht, prowadzony przez por. Silkowskiego, wygrał klasę 10 m² podczas regat w Bydgoszczy.