Klub Sportowy „Rodzina Urzędnicza” – przystań

Na zdjęciu: otwarcie przystani Klubu Sportowego „Rodzina Urzędnicza”, trybuna honorowa, 1934. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Przystań Klubu Sportowego „Rodzina Urzędnicza” poświęcono 26 maja 1934 roku w obecności prezydenta Ignacego Mościckiego i jego żony. Prezeską klubu była Paulina Starzyńska, żona prezydenta Warszawy. Przystań zaprojektował Franciszek Eychhorn, członek zarządu i wiceprezes klubu. Stała przy Wybrzeżu Saskiej Kępy 44, niemal na końcu wybrzeża, przed wejściem do Portu Praskiego. Mieściła świetlicę, salę gimnastyczną i hangary na łódki.

Sekcja żeglarska klubu startowała w regatach Koła Żeglarskiego Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. W październiku 1936 roku na przystani zakończono sezon i opuszczono banderę. W 1938 roku klub figurował na liście Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich. Przystań zniszczono w 1944 roku.

Polski Związek Żeglarski przyjął sekcję żeglarską klubu w maju 1934 roku. Rok później liczyła ona około 30 członków i miała trzy 10-metrowe jole typu PZŻ oraz dwie regatowe jole klasy S. W warszawskich regatach żeglarskich startowały klubowe jachty „Djasek” ze sternikiem S. Zalewskim i „Djasek II” ze sternikiem J. Zalewskim. S. Zalewski, dawny żeglarz regatowy AZS, pojechał w 1935 roku z polską ekipą na Tydzień Kiloński.

Na początku 1937 roku prasa wioślarska zaliczyła „Rodzinę Urzędniczą” do warszawskich klubów żeglarskich „prawie lub wcale nie istniejących”. W tabeli Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich klub spadł z 36. miejsca w 1937 roku na 41. rok później. Miał wtedy dwa punkty.