Wojskowy Klub Wioślarski w Warszawie

Na zdjęciu: most na Wiśle łączący Warszawę z Pragą, 1934. Fot. Willem van de Poll, Nationaal Archief (Holandia), CC0.

Dwudziestu oficerów zebrało się 6 maja 1919 roku w kasynie 21 pułku piechoty na Cytadeli i założyło Wojskowy Klub Wioślarski, według Wikipedii pierwsze stowarzyszenie wioślarskie w Wojsku Polskim. Inicjatorami byli porucznik Jan Dobrski i podporucznik Bogdan Hoff oraz studenci z Legii Akademickiej. Statut zatwierdził rozkazem minister spraw wojskowych 25 października.

Klub przejął teren i łodzie niemieckiego Deutsche Ruder-Vereinigung Warschau przy Wybrzeżu Kościuszkowskim, między Mostem Poniatowskiego a mostem średnicowym. W 1920 roku postawił dwa pomosty i drewniany budynek. Prezesem był wiceadmirał Kazimierz Porębski, potem Aleksander Bobkowski. W grudniu 1919 roku klub należał do założycieli związku towarzystw wioślarskich.

Od 1922 roku urządzał Święto Wisły, a w 1923 roku pierwsze oficjalne regaty wioślarsko-żeglarskie na Wiśle dla klubów Warszawy. Na Wiankach w 1926 roku jego przystań była oświetlona najrzęsiściej ze wszystkich.

Pod koniec 1925 roku klub zmienił nazwę na Wojskowy Klub Sportów Wodnych. W 1928 roku miał 319 członków, a obok łodzi wioślarskich 23 żaglowe.

W latach 1930–1932 stanął nowy gmach klubowy według projektu Juliusza Nagórskiego (w części źródeł Janusza), z restauracją, basenem i hangarami na bulwarze. Od grudnia 1931 roku klub nazywał się Oficerski Yacht Klub RP, a wicekomandorem do spraw żeglarstwa został generał Mariusz Zaruski. Kronika związku pisała, że najwspanialsza w Polsce przystań i nowa nazwa przekreśliły dawną działalność regatową klubu.

W rekordowym 1938 roku klub liczył 1300 członków, z oddziałami w Gdyni i w Augustowie. W samej Warszawie było ich prawie tysiąc.

We wrześniu 1939 roku bomba zrzucona na Most Poniatowskiego trafiła w budynek klubu. Zniszczony gmach stał do końca okupacji, rozebrano go latem 1945 roku. Na jego miejscu biegnie dziś wschodnia jezdnia Wisłostrady. Według Wikipedii klub działał jeszcze krótko po wojnie, do 1950 roku.