Klub Wioślarski „Wisła” w Warszawie

Na zdjęciu: zwycięska ósemka Klubu Wioślarskiego „Wisła”, 1935. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Koło Wioślarzy Warszawskich założyło 50 osób ze sfer rzemieślniczych i handlowych Warszawy. Źródła z epoki podają rok 1920, Wikipedia listopad 1919 roku. Pierwszym prezesem był Zygmunt Majchrowski. Prawie wyłącznie własnym kosztem postawił przystań według projektu budowniczego Olczaka. Najpierw stała ona na pontonach, które przydzieliło wojsko.

W sierpniu 1920 roku młodsi członkowie poszli do wojska, starsi pilnowali Wisły w tak zwanym batalionie mostowym. Rok później klub dostał od miasta stały teren przy ulicy Wioślarskiej. Jedną z pierwszych łodzi, zbudowanych we własnym warsztacie, nazwano „Wisła”. W 1927 roku jej imię przejął cały klub.

Na eliminacjach olimpijskich w Bydgoszczy w 1924 roku Koło wygrało w ósemce i w czwórce, a w jedynce T. Naumenko był drugi. Do Paryża pojechała czwórka Henryka Fronczaka, Józefa Szawary, Edmunda Kowalca i Antoniego Brzozowskiego, pierwsza polska osada wioślarska na igrzyskach po odzyskaniu niepodległości. Jej stały sternik Ryszard Hoffman był za ciężki i pojechał jako trener, sterował Nadratowski z AZS. Na pożyczonej łodzi osada przegrała w pierwszym przedbiegu z Anglikami i Francuzami.

Tego samego lata Wacław Zajączkowski, Władysław Grzelak, J. Majewski, W. Samol i W. Szafrański przepłynęli całą Wisłę: od źródeł na Baraniej Górze, łodzią od Oświęcimia do Gdańska, a dalej wzdłuż wybrzeża do Gdyni. Dopłynęli o świcie, dzień po wojskowej osadzie z Grodna. Grzelak opisał podróż w książce „Łódką z biegiem Wisły”, którą ministerstwo oświaty poleciło do bibliotek szkolnych. W 1926 roku pięciu wioślarzy klubu popłynęło łodzią na cztery krótkie wiosła przez Bydgoszcz, Kostrzyn i Frankfurt do Berlina. Kronika nazywa to pierwszą wyprawą polskich wioślarzy drogą wodną za granicę. W 1929 roku kapitan K. Prószyński popłynął małym kajakiem żaglowym z Warszawy do Kopenhagi i na Rugię.

Na spływ „Kurjera Porannego” do Poznania w 1929 roku popłynęło 31 członków „Wisły” na siedmiu łodziach. Sezon 1932 klub skończył na drugim miejscu w tabeli związku, wśród 60 towarzystw.

Miał wtedy około 400 członków i 50 łodzi klubowych. Członkowie trzymali na przystani jeszcze 100 własnych łodzi, w większości kajaki i składaki.

W 1932 roku klub urządził pierwsze kajakowe mistrzostwa Warszawy: 20 organizacji zgłosiło 60 osad. Z przystani przy Wioślarskiej wypływała też sekcja żeglarska, założona w 1926 roku.

Według Wikipedii w 1940 roku Niemcy zarekwirowali przystań, a w latach 1949–1956 klub należał do zrzeszenia „Ogniwo”.

Serwis warszawa1939.pl podaje, że po wojnie klub działał w nowym miejscu do około 1975 roku, gdy zlikwidowano go w związku z budową trasy.