Klub Wioślarski „Syrena” w Warszawie

Na zdjęciu: Stefan Starzyński w Klubie Wioślarskim „Syrena”, 1936. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

Klub założyli w 1927 roku wioślarze pracujący w warszawskich zakładach komunalnych. Według Wikipedii pierwszym prezesem był Zygmunt Słomiński, naczelny inżynier miasta, później prezydent Warszawy. Związek przyjął klub rok później. W 1931 roku „Syrena” miała 360 członków i bez zagranicznego trenera, dzięki pracy trenerów-amatorów, szybko znalazła się w czołówce.

W maju 1932 roku klub świętował pięciolecie. Pochód przeszedł Krakowskim Przedmieściem, Nowym Światem i Książęcą do przystani, gdzie ksiądz J. Szmigielski poświęcił gmach. Prezydent Słomiński przemawiał w imieniu miasta, któremu klub zawdzięczał pomoc. Przy budynku ustawiono rzeźbę Syreny, przeniesioną z Rynku Starego Miasta.

Budynek przy ulicy Solec, u wylotu Portu Czerniakowskiego, projektował Malinowski. Od strony Wisły miał kolumnadę, w środku hangary i basen, na górze taras. Źródła różnią się co do daty ukończenia: warszawa1939.pl podaje rok 1932, Wikipedia 1935.

W 1932 roku „Syrena” dostała nagrodę Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego za największą liczbę punktów na regatach, a jej ósemka wygrała na regatach warszawskich. Co roku w pierwszą niedzielę października ósemka „Syreny” ścigała się z ósemką „Żoliborza”, pod prąd, od przystani na Żoliborzu do przystani na Czerniakowie.

W latach 30. klub wchłonął mniejsze kluby „Prąd” i „Wichura” i jako Klub Sportowy Pracowników Miejskich prowadził też kolarstwo i boks. W 1935 roku powstała sekcja żeglarska.

Niemcy zarekwirowali przystań. W czasie Powstania toczyły się tu ciężkie walki i obiekt został zniszczony. Według Towarzystwa Wioślarskiego „Syrenka” na parterze budynku Niemcy powiesili dwudziestu młodych powstańców.

Klub po wojnie nie wznowił działalności. Budynek odbudowano w okrojonej formie, dziś ma w nim siedzibę ŻKT „Rejsy”. Od 2012 roku do tradycji „Syreny” nawiązuje Towarzystwo Wioślarskie „Syrenka” z Wału Miedzeszyńskiego.