Warszawski Międzyklubowy Komitet Wioślarski (WMKW) – organizacja nadrzędna klubów warszawskich

Na zdjęciu: obrady sejmiku wioślarskiego w Warszawie, prezydium, 1937. Autor nieznany, Narodowe Archiwum Cyfrowe, domena publiczna.

W 1926 roku każdy warszawski klub urządzał wianki na własną rękę. „Dawniej imprezę tą urządzała komisja międzyklubowa towarzystw wioślarskich” – odnotował „Sport Wodny”. W 1930 roku Jerzy Loth pisał, że regaty klasyfikacyjne urządza dwa razy w roku Warszawski Międzyklubowy Komitet Regatowy. Jego dawny prezes B. Gędziorowski ufundował jedną z nagród.

W 1931 roku komitet, już jako Warszawski Międzyklubowy Komitet Wioślarski, zorganizował regaty międzyklubowe 28 i 29 czerwca. Prezesem był Edmund Bernatowicz z Klubu Wioślarskiego „Wisła”, wiceprezesami kapitan związkowy E. Lenartowicz i K. Ponikowski z Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego, sekretarzem Władysław Burzyński z YMCA. Oprócz klubów warszawskich startowały osady z Poznania, Płocka, Krakowa, Włocławka i Łomży oraz Koło Wioślarskie przy stowarzyszeniu „Ognisko” w Skarżysku. Program tych regat, dar Ryszarda Kobendzy dla Muzeum Sportu i Turystyki, jest dziś w Mazowieckiej Bibliotece Cyfrowej.

W 1933 roku „Sport Wodny” pisał, że regaty w Warszawie komitet organizuje „już od szeregu lat”, z tym samym prezesem, wiceprezesem i sekretarzem. W 1936 roku na wspólnym otwarciu sezonu przemawiał Bernatowicz. Plutony sztandarowe wystawiły WKW, WTW, „Wisła”, „Sokół”, „Syrena” i ZUAW.