Związek Strzelecki – przystań wioślarska (Warszawa)

Na zdjęciu: Stare Miasto w Warszawie, pocztówka, przed 1939. Autor nieznany, Biblioteka Narodowa (Polona), domena publiczna.

W 1930 roku Jerzy Loth wymienił w „Kronice Warszawy” Związek Strzelecki z pływającą przystanią wśród warszawskich klubów wioślarskich spoza Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich. W 1932 roku podczas regat w Warszawie startowała osada kajakowa Oddziału Wodnego Związku Strzeleckiego: J. Miller i Eug. Erchardt. Przy związku działał też Akademicki Klub Sportowy „Promień”.

I Oddział Strzelców Marynarzy powstał w Warszawie w 1928 roku, a jego tabor stanowiła jedna pychówka. Po dwóch latach zmienił nazwę na Oddział Wodny Związku Strzeleckiego i postawił na szkolenie żeglarskie. Przyjmował chłopców co najmniej trzy lata przed poborem. Według prasy wioślarskiej 90% członków związku stanowiła młodzież robotnicza i rzemieślnicza.

W 1935 roku oddział miał teren z przystanią, hangar na tabor żaglowy i własne warsztaty szkutnicze. Na tabor składały się jedna jola typu „V”, osiem joli typu „Strzelec”, dwie szalupy typu „Harcerz”, jacht mieczowy, motorówka i około 100 kajaków. Żaglówki „Strzelec” budowano według projektu komandora Aleksandrowicza. Jacht „Junak” z załogą strzelecką był pierwszym polskim jachtem w Helsinkach.

W mistrzostwach Warszawy w kajakarstwie w 1935 roku jedynki wygrał Zych z oddziału, a dwójki – osada Borkowski–Smyl. Rok wcześniej związek miał w samej Warszawie dwie przystanie: przy Wale Miedzeszyńskim i na Żoliborzu. W 1938 roku oddział nosił imię doktora Sierpinka i współorganizował 3 maja kajakowe regaty na otwarcie sezonu.